اختلال شخصیت خودشیفته چیست و چگونه تشخیص داده می شود؟ علت بوجود آمدن اختلال شخصیت خود شیفته و راه های درمان آن کدامند؟

اختلال شخصیت خودشیفته

اختلال شخصیت خودشیفته یا نارسیسیسم، یکی از اختلالات شخصیتی است که در آن فرد به شدت خودمحور و متمرکز بر خود است. این اختلال شخصیتی باعث می‌شود که فرد به دنبال تأیید و تمجید از سوی دیگران باشد و برای رسیدن به این هدف، به هر ابزار و روشی که لازم است، تکیه می‌کند.

علائم و نشانه‌های اختلال شخصیت خودشیفته

اختلال شخصیت خودشیفته با علائم و نشانه‌های مشخصی همراه است که در صورت وجود، مشکلات جدی برای فرد و افراد اطرافش به وجود می‌آورد. برخی از علائم و نشانه‌های این اختلال شامل موارد زیر است:

– خودمحور بودن: فرد دچار این اختلال شخصیتی به شدت خودمحور است و به دنبال تأیید و تمجید از سوی دیگران است. او برای رسیدن به این هدف، به هر ابزار و روشی که لازم است، تکیه می‌کند.

– نسبت دادن به خود: فرد مبتلا به این اختلال شخصیتی، به شدت به خودش اعتقاد دارد و باور دارد که او بهترین و برترین فرد در هر زمینه‌ای است.

– نقد پذیری کم: فرد مبتلا به این اختلال شخصیتی، به شدت نقد پذیری کمی دارد و تمایلی به شنیدن نظرات و پیشنهادات دیگران ندارد.

– عدم توجه به نیازهای دیگران: فرد مبتلا به این اختلال شخصیتی، به شدت به نیازهای دیگران توجه نمی‌کند و فقط به تأیید و تمجید خود اهمیت می‌دهد.

– برخورد با دیگران با احساس فروتنی: فرد مبتلا به این اختلال شخصیتی، در برخورد با دیگران، احساس فروتنی و تحقیر شدن نمی‌کند و به دیگران با احساس فوقیت و برتری نگاه می‌کند.

– انتظارات بالا: فرد مبتلا به این اختلال شخصیتی، انتظارات بالایی از دیگران دارد و از آن‌ها انتظار دارد که به او احترام بگذارند و او را تمجید کنند.

– عدم توانایی در قبول شکست: فرد مبتلا به این اختلال شخصیتی، عموماً عدم توانایی در قبول شکست دارد و به دنبال پوشاندن آن است.

علت اختلال شخصیت خودشیفته

علت اصلی اختلال شخصیت خودشیفته هنوز مشخص نشده است. با این حال، برخی از محققان معتقدند که عوامل مختلفی ممکن است در بروز این اختلال شخصیتی نقش داشته باشند. برخی از این عوامل عبارتند از:

– مشکلات در روابط خانوادگی: مشکلات در روابط خانوادگی ممکن است باعث شود که فرد به دنبال تأیید و تمجید از سوی دیگران باشد و به شدت خودمحور شود.

– نقص عاطفی: نقص عاطفی در کودکی ممکن است باعث شود که فرد به دنبال تأیید و تمجید از سوی دیگران باشد و به شدت خودمحور شود.

– تجربه‌ی شکست: تجربه‌ی شکست در زندگی ممکن است باعث شود که فرد به دنبال تأیید و تمجید از سوی دیگران باشد و به شدت خودمحور شود.

– عوامل ژنتیکی: برخی از محققان معتقدند که عوامل ژنتیکی ممکن است در بروز این اختلال شخصیتی نقش داشته باشند.

درمان اختلال شخصیت خودشیفته

درمان اختلال شخصیت خودشیفته به دلیل پیچیدگی و شدت این اختلال شخصیتی، بسیار دشوار است. با این حال، درمان‌های مختلفی برای کاهش علائم و نشانه‌های این اختلال شخصیتی وجود دارد. برخی از درمان‌های معمول شامل موارد زیر است:

• درمان دارویی: برخی داروها می‌توانند به کاهش علائم و نشانه‌های اختلال شخصیت خودشیفته کمک کنند.
• درمان روانشناختی: درمان‌های روانشناختی مانند رواندرمانی و تحلیل روابط ممکن است به کاهش علائم و نشانه‌های این اختلال شخصیتی کمک کنند.
• درمان گروهی: درمان گروهی مانند گروه‌های پشتیبانی و گفتگو ممکن است به فرد کمک کنند تا با مشکلات خود بهبود یابد.
• درمان خودکارآمدی: درمان خودکارآمدی شامل تمریناتی است که به فرد کمک می‌کند تا بهبود خود را تسریع کند.

نتیجه‌گیری

اختلال شخصیت خودشیفته یکی از اختلالات شخصیتی است که در آن فرد به شدت خودمحور و متمرکز بر خود است. علائم و نشانه‌های این اختلال شخصیتی شامل خودمحور بودن، نسبت دادن به خود، نقد پذیری کم، عدم توجه به نیازهای دیگران، برخورد با دیگران با احساس فروتنی، انتظارات بالا و عدم توانایی در قبول شکست هستند. عوامل مختلفی ممکن است در بروز این اختلال شخصیتی نقش داشته باشند، از جمله مشکلات در روابط خانوادگی، نقص عاطفی، تجربه‌ی شکست و عوامل ژنتیکی. درمان این اختلال شخصیتی به دلیل پیچیدگی و شدت آن، بسیار دشوار است، اما درمان‌های مختلفی برای کاهش علائم و نشانه‌های آن وجود دارد.